ათი მოკლე პოსტი საქართველოს შესახებ

ჩემს ბლოგზე კიდევ ერთი სტუმრის პოსტს ვაქვეყნებ, ოღონდ ახლა უკვე ნამდვილი სტუმრის. ნამდვილი იმას ნიშნავს, რომ ჩემი კიდევ ერთი მეგობარი, რომელსაც ახლა გაგაცნობთ, საფრანგეთიდანაა. არ ვიცი, რით დააინტერესა ასე საქართველომ, მაგრამ, ფაქტია, ოთხმოცდაათიანებში აქ კარგა ხანი გაატარა, შემდეგაც რამდენჯერმე გვეესტუმრა, ბოლოს კი ორიოდე კვირის წინ ჩამოვიდა ერთი წლით. ჰოდა, ვიფიქრე, საინტერესო იქნებოდა, თქვენთვის გამეცნო მისი შთაბეჭდილებები საქართველოს შესახებ.
ერთი სიტყვით, ბევრს არ გავაგრძელებ, გთავაზობთ ათ პოსტს საქართველოს შესახებ Sofie Tournon-ის ფეისბუქის კედლიდან.

***

1. The concept of intimacy in komunalka is fascinating to study, but hard to live…
/ინტიმურობის კონცეფცია “კომუნალკაში” შესასწავლად მშვენიერი რამეა, მაგრამ საცხოვრებლად ცოტა რთული/

2. დიალოგი ქალიშვილთან:

– Mum, why Georgian people love and kiss my brother and not me?
– Because he is blond and he is a boy.
– That is unfair.
– Welcome, you now are a feminist!

/ –  დედა, რატომ უყვართ ქართველებს ჩემი ძმა და სულ მას კოცნიან, მე კი არა?
– იმიტომ, რომ ის ქერაა და, თან ბიჭი.
– ეს უსამართლობაა.
– გილოცავ, შენ ფემინისტი ხარ!/

3. Look at those wonderful Georgian women, who are conscious of their sex appeal, beautiful like decadent fashion magazine’s advertisement!
/ირგვლივ რამდენი შესანიშნავი ქართველი გოგონაა, რომლებიც გრძნობენ საკუთარ სექსუალურ მიმზიდველობას… ლამაზ მანეკენებს ჰგვანან, ჟურნალიდან მოდის დეკადანსის შესახებ./

4.
– Mum, what is this little zoo?
– It is a cemetary.
/ – დედა, ეს რანაირი პატარა ზოოპარკია?
– ეს სასაფლაოა./

5. Пылиси…

6. Phone communication is so expensive that the world champion of SMS is a Georgian! And guess what, he is the son of the President! (you can check in the Guinness Book of Records)
/ტელეფონით კომუნიკაცია იმდენად ძვირია, რომ მსოფლიო ჩემპიონი ესემესების წერაში ქართველია. და იცით ვინ? თვით პრეზიდენტის შვილი! (იხ. გინესის რეკორდების წიგნი)/

7. I’ve forgotten than when somebody phones you, the first thing he says is : Who are you?
/კინაღამ დამავიწყდა, რომ როცა აქ ვიღაც გირეკავს, გეკითხება, რომელი ხარო./

8. In Georgia, people do not cry, they just speak loud…
/საქართველოში ადამიანები არ ყვირიან ხოლმე – უბრალოდ, ხმამაღლა ლაპარაკობენ…/

9. I’ve forgotten the relativity of the value of time, In Georgia…
/დავიწყებია, რომ საქართველოში დროის ფასი ფარდობითია…/

10.I was yesterday in the new park, near the glass bridge. Strange feeling. As if I was accomplishing some kind of duty in feeling good under the supervision of the presidential palace.
/გუშინ ახალ პარკში ვიყავი, მინის ხიდთან. უცნაური შეგრძნებაა, თითქოს ვალდებული ხარ, თავს კარგად გრძნობდე პრეზიდენტის სასახლის ზედამხედველობის ქვეშ./

Advertisements

About თავზეხელაღებული მამაძაღლი

Journalist, Photographer, Multimedia reporter based in Tbilisi, Georgia.
This entry was posted in სტუმრის პოსტი and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to ათი მოკლე პოსტი საქართველოს შესახებ

  1. tamara ამბობს:

    ქალებზე რაც თქვა, მესიამოვნა ფრიად 🙂 🙂 სასაფლაოზე ვერც კი მივხვდი, რა რეაქცია უნდა მქონოდა… :/

  2. anna ამბობს:

    მეათე ფრაზა გენიალური იყო! ზუსტად მასე ვარ, რომ ჩავივლ ი ხოლმე პარკთან :დ

  3. იოკოძუნა ამბობს:

    7. I’ve forgotten than when somebody phones you, the first thing he says is : Who are you?
    /კინაღამ დამავიწყდა, რომ როცა აქ ვიღაც გირეკავს, გეკითხება, რომელი ხარო./

    აი ესააა ყოველდღე ნერვებს რო მიწამლავს, ამათმა შეიწირეს ჩემი ახალგაზრდობის საუკეთესო წლები, მაგენი სატნები, ტვინი წაიღეს!

  4. Abrielle ამბობს:

    წერტილოვანი დარტყმები :)))

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s